അസ്തമയത്തിലെ ചുവന്ന മഴ

 വിളക്കുമാടത്തിന്റെ കണ്ണേറെത്തുന്ന

കപ്പൽച്ചാലുകൾക്കുമപ്പുറത്തെ

നിശബ്ദതയെക്കുറിച്ച് 

ചായങ്ങൾ തേച്ച് തേച്ച്

നീല കടുത്ത് പച്ചയായി 

ദേശാന്തരങ്ങളിൽ

ചുവന്നും തെളിഞ്ഞും

കൗതുകങ്ങളുടെ അറ്റത്ത്

സ്വപ്നങ്ങൾ പരൽ മീനുകൾ പോലെ

കൊത്തി കൊത്തി

ഉടഞ്ഞുപോയതത്രയും 

ഭൂതകാലമെന്നാശ്വസിച്ച് 

കെട്ടിയിട്ട് തുഴയെറിഞ്ഞ്

സൂര്യനൊപ്പം ഭൂഖണ്ഡാന്തര

പ്രയാണം നടത്തി

വൻകരകളിലടയാളപ്പെടണമെന്ന്

സ്വപ്നം കണ്ട ഉദയാസ്ഥമയങ്ങളാൽ

പ്രായം മാത്രമടയാളപ്പെട്ട്

പക്വം എന്ന് സ്വയം അഹങ്കരിക്കുന്ന

കൊള്ളുകേലായ്മയെ

ജീവിതമെന്നും

ഒരിക്കൽ പോലുമറിയാത്ത

രുചിതൊടാക്കനിയെ

സംതൃപ്തമെന്ന്

വ്യാഖ്യാനിച്ചും

ചേർത്തു വിളക്കുന്ന

വീമ്പ് 

അഡ്വ:നിഷാദ്തങ്കപ്പൻ

വര : അനന്യ നിഷാദ്